piątek — Lipiec 24, 2009
Uczymy się od dzieci. Podejrzewam, że część pierwsza.
Nie mogłem spać i przyglądałem się śpiącemu Filipowi. Oddycha brzuchem. Ja oddycham klatką. Spróbowałem zrobić to samo. Znikł ból brzucha, stres i po 15 minutach treningu musiałem iść coś zjeść. Nic dziwnego, że Filip je prawie co godzinę.
PS
Już nie od dziecka, ale za pomocą posiadania dziecka można nauczyć się od zaprzyjaźnionych Czechów pięknego słowa miminko.